| Jak czesto zycie i okolicznosci zmieniaja czlowieka, wrazliwe i dobre serce zamienia sie w papier scierny lub kamien.. aw srodku zostaje pustka.... taki czlowiek nie potrafi juz czuc i wspolczuc. Bo zyjemy w swiecie gdzie zagoscilo zimno, okrucienstwo, zawisc, potrzeba przemocy nad innymi, chciwosc ale czy serce scierne jako obrona jest odpowiedzia? Byłeś kruchy jak chorowity ptak, gdy październik, a dziś: ho, ho, ho, twoja skóra to papier ścierny, księżycowy pył i ziemski proch. Mało świata mam, niewielką garstkę świata mam, czy z nią sobie radę dam? Z wolna stygnie krew, nie żałujesz drzew - papier ścierny. Bierzesz udział w grach, bo masz serce jak papier ścierny, księżycowy pył i ziemski proch. Mało świata masz, niewielką garstkę świata masz, czy z nią sobie radę dasz? Twoje licho śpi, ma pogodne sny - papier ścierny, a sumienia szept nie przenika przez papier ścierny, księżycowy pył i ziemski proch. Mało świata masz, niewielką garstkę świata masz, czy z nią sobie radę dasz? A gdy przyjdzie śmierć chuda niby żerdź - papier ścierny. Wiedz, że ona też serce ma jak jeż - papier ścierny, księżycowy pył i ziemski proch. Mało świata masz, niewielką garstkę świata masz, czy z nią sobie radę dasz? Byłeś kruchy jak chorowity ptak, gdy październik, a dziś: ho, ho, ho, twoja skóra to papier ścierny. Z wolna stygnie krew, nie żałujesz drzew - papier ścierny. Bierzesz udział w grach, bo masz serce jak papier ścierny. Twoje licho śpi, ma pogodne sny - papier ścierny, a sumienia ... |