| Prachtige, door haarzelf geschreven, monoloog uit het eerste theaterprogramma van Wende. De monoloog gaat over liefdesverdriet. Van de dvd Au Suivant. En als je van Wende houdt, koop die dvd; ligt tegenwoordig voor minder dan E 10 in de winkel. Tekst: Als ik mijn vinger op de zere plek zou leggen, misschien... misschien dan zou ik stoppen met drinken... Jij bent er niet, nu alleen hier. 'K weet dat dat alles makkelijk... na maanden makkelijk... Ik bel jou op en je neemt gelukkig niet op, en toch... jouw blonde haren waaien nog steeds door mijn lichaam, ik adem uit... Dr is niets aan, dr is niets aan... Jij was jij, nooit meer wij. Wij zijn klaar, ons is klaar! Jij nu met, samen met iemand, een ander... IK OOK! Ik verveel me...! Jij misschien niet, dat van jou heeft overal in gepast, ook in de mijne... voor de tijd die er was... Voelde je de spieren onder de huid? Mijn armen, mijn benen, de vezels... Het is er; het beweegt, loopt, zwaait, het zingt... Voelde je dat? Soms wil ik mijn vingers aan de binnenkant van mijn ribben klauwen en het opentrekken tot twee vleugels van voren en een open hart om te laten zien; HET KLOPT! Dr is niets, niets meer. En nu ga ik slapen, JA, die makkelijke gaat slapen ja! Denk nu dagen niet meer aan jou of dat van jou, ik wil nog wel eens naar je toe. Je dakkie zien of je schuurtje, 't is voorbij... Wat is voorbij; 't is in mij, maar over. Wel denken, denken, denken maar ja... Je stem af en toe, je gezicht al maanden, maanden niet meer; waarom ... |
